Από: ΕΛΑΜ

Η μεταμόρφωση του Κυρίου μας – Του Σωτήρος

Η μεταμόρφωση του Κυρίου μας – Του Σωτήρος
Δημοσιεύθηκε: Αυγούστου 06, 2023-06:00 View: 96

Η Μεταμόρφωση του Χριστού επάνω στο όρος Θαβώρ έγινε λίγο προ του Πάθους Του, και συγκεκριμένα σαράντα ημέρες πριν πάθει και σταυρωθεί.

Κατά τη διήγηση των Ευαγγελιστών, ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός πήρε από τους μαθητές τον Πέτρο, τον Ιωάννη  και τον Ιάκωβο  και ανέβηκε στο όρος Θαβώρ για να προσευχηθεί.

Όπως σημειώνει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Eπήρε δε τρεις μόνους Aποστόλους, ως προκρίτους και υπερέχοντας. O μεν γαρ Πέτρος επροκρίθη, επειδή ηγάπα πολλά τον Xριστόν. O δε Iωάννης, επειδή ηγαπάτο από τον Xριστόν. O δε Iάκωβος, επειδή εδύνετο να πίη το ποτήριον του θανάτου, το οποίον και ο Kύριος έπιεν».

Οι τρεις μαθητές Του, όπως ήταν κουρασμένοι από τη δύσκολη ανάβαση στο Θαβώρ και ενώ κάθισαν να ξεκουραστούν, έπεσαν σε βαθύ ύπνο. Όταν, ξύπνησαν, αντίκρισαν απροσδόκητο και εξαίσιο θέαμα. Το πρόσωπο του Κυρίου άστραφτε σαν τον ήλιο, και τα φορέματα Του ήταν λευκά σαν το φως. Τον περιστοίχιζαν δε και συνομιλούσαν μαζί Του δυο άνδρες, ο Μωϋσής  και ο Ηλίας.

Γράφει χαρακτηριστικά ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Έφερε δε εις το μέσον τους τον Mωυσήν και τον Ηλίαν, διά να διορθώση τας σφαλεράς υποψίας, οπού είχον οι πολλοί περί αυτού. Kαθότι, άλλοι μεν έλεγον τον Kύριον, πως είναι ο Ηλίας. Άλλοι δε, πως είναι ο Iερεμίας. Διά τούτο λοιπόν επαράστησεν εις το Θαβώρ τους πρώτους και κορυφαίους Προφήτας, διά να γνωρίσουν οι μαθηταί, και διά των μαθητών όλοι οι άνθρωποι, πόση διαφορά είναι αναμεταξύ του Xριστού, και των Προφητών. O μεν γαρ Xριστός, είναι Δεσπότης.

Oι δε Προφήται, είναι δούλοι. Kαι ίνα μάθουν, ότι ο Kύριος έχει την εξουσίαν του θανάτου και της ζωής. Διά τούτο, από μεν τους αποθαμένους, έφερε τον Mωυσήν. Aπό δε τους ζωντανούς, έφερε τον Ηλίαν».Αφού οι μαθητές συνήλθαν κάπως από την έκπληξη, ο πάντα ενθουσιώδης, Πέτρος, θέλοντας να διατηρηθεί αυτή η αγία μέθη που προκαλούσε η ακτινοβολία του Κυρίου, ικετευτικά είπε να στήσουν τρεις σκηνές. Μια για τον Κύριο, μια για το Μωϋσή και μια για τον Ηλία.

Πριν προλάβει, όμως, να τελειώσει τη φράση του, ήλθε σύννεφο που τους σκέπασε και μέσα απ’ αυτό ακούστηκε φωνή που έλεγε: «Ούτος εστὶν ο υιός μου ο αγαπητός· αυτού ακούετε» (Λουκά, θ’ 28-36). Δηλαδή, Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, που τον έστειλα για να σωθεί ο κόσμος.

Αυτόν να ακούτε.Οφείλουμε, λοιπόν, και εμείς όχι μόνο να Τον ακούμε, αλλά και να Τον υπακούμε. Σε οποιοδήποτε δρόμο μας φέρει, είμαστε υποχρεωμένοι να πειθαρχούμε.

Όπως όλες οι γιορτές που αναφέρονται στη ζωή του Χριστού έχουν αναφορά στη ζωή των ανθρώπων  – αφού καλούμαστε να τον μιμηθούμε, ώστε να γίνουμε και εμείς θεοί κατά χάρη – έτσι και η Μεταμόρφωση μάς αφορά:

  • Ο Χριστιανός δεν ζει με βάση το Ευαγγέλιο για να γίνει «καλός χριστιανός», που εφαρμόζει δηλαδή το «νόμο του Ευαγγελίου» και αυτοδικαιώνεται, αλλά για να ενωθεί με το Χριστό. Το Ευαγγέλιο βασικά σ’ αυτό σκοπεύει. Η ένωση με το Χριστό γίνεται όχι ηθικά ή συναισθηματικά αλλά πραγματικά, υπαρξιακά. Με τη Χάρη του Θεού, την άσκηση και τα Μυστήρια της Εκκλησίας, η ψυχή και το σώμα αγιάζεται. Αυτό που βλέπουμε στους αγίους. Ο άγιος είναι άνθρωπος που το Πνεύμα το άγιο κατοικεί μέσα του. Ο ηθικός ή «καλός χριστιανός» μόνο,  έχει διαφορά με τον Άγιο.
  • Η μεταμόρφωση του ανθρώπου από την πτώση στην ανάστασή του, από τα πάθη στην ελευθερία, από το σκοτάδι στο φως του Χριστού, δεν είναι αποτέλεσμα της θελήσεως και της προσπάθειάς του, αλλά της Χάριτος του Θεού που έρχεται όταν συντριβεί η καρδία από την έπαρση. Κανένας ταπεινός δεν είναι στην κόλαση και κανένας υπερήφανος στον παράδεισο.
  • Οι δοκιμασίες της ζωής, ο πόνος και το δάκρυ, ως φάρμακα ενεργούν στην ύπαρξή μας και τη μεταμορφώνουν. Γιατί οδηγούν στη μετάνοια, στην ταπείνωση, όταν βέβαια, ο άνθρωπος αφεθεί στα χέρια του Θεού της ταπείνωσης και της Αγάπης.
  • Η εμπειρία της παρουσίας του Χριστού, ως εσωτερικό βίωμα της Αγάπης Του, γίνεται σε δεδομένη στιγμή που Εκείνος γνωρίζει για τον καθένα. Τότε κατανοείς τη χαρά και την ευτυχία που έζησαν στο Θαβώρ οι τρεις μαθητές ώστε να πουν: «Κύριε, είναι ωραία να μείνουμε εδώ!» Τότε κατανοείς τη χαρά και την ευτυχία που ζει κανείς κοντά στο Χριστό, ακόμα και μέσα από μεγάλες δοκιμασίες και μεγάλο πόνο, ώστε να λέει: «ο Θεός αγάπη εστί».
  • Τέλος, η μεταμόρφωση του Κυρίου παραπέμπει στη μεταμόρφωση του σύμπαντος κόσμου κατά τη Δευτέρα παρουσία Του, όπου «καινούς ουρανούς και καινή γη περιμένουμε, σύμφωνα με την υπόσχεσή Του. Να γιατί δεν αξίζει να απολυτοποιούμε ούτε τις χαρές ούτε τις θλίψεις του κόσμου τούτου. Όλα παρέρχονται. Αυτός που μένει εις αιώνας είναι ο Κύριος του ουρανού και της γης· και μαζί Του και εσύ , και εγώ και όλοι «ίνα πάντες εν ώσιν».

(Επιμέλεια: Ιωσήφ Κορφιάτης, Αναπληρωτής Επαρχιακός ΕΛΑΜ Λευκωσίας)

Adblock test (Why?)

Read this on ΕΛΑΜ