H Ολομέλεια του Διοικητικού Δικαστηρίου απέρριψε την προδικαστική ένσταση που ήγειρε η Κυπριακή Δημοκρατία σε σχέση με τις αποφάσεις της που αφορούν τις πολιτογραφήσεις. Ειδικότερα, στις 13.10.2020 το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε την κατάργηση του ισχύοντος τότε Κυπριακού Επενδυτικού Προγράμματος, σημειώνοντας στη σχετική απόφασή του πως οι εκκρεμούσες κατά τον χρόνο εκείνο αιτήσεις για κατ’ εξαίρεση πολιτογράφηση, καθώς και όσες θα υποβάλλονταν μέχρι τις 30.10.2020, θα εξετάζονταν στα πλαίσια του ισχύοντος μέχρι την ημέρα εκείνη Κυπριακού Επενδυτικού Προγράμματος. Στη συνέχεια, αριθμός προσφυγών στράφηκε ευθέως εναντίον της απόφασης για κατάργηση του Κυπριακού Επενδυτικού Προγράμματος και αριθμός άλλων εναντίον της άρνησης και/ή παράλειψης παραλαβής αίτησης πολιτογράφησης, συνεπεία της εν λόγω κατάργησης του Προγράμματος. Σύμφωνα με την απόφαση, ο βασικός ισχυρισμός της πλευράς της Κυβέρνησης ήταν ότι το Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα και η πολιτογράφηση αλλοδαπών επιχειρηματιών ή επενδυτών, αφορούσε σε άσκηση πολιτικής εξουσίας και οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης. Επίσης, χαρακτηρίζει τις προσβαλλόμενες με τις παρούσες προσφυγές πράξεις ως αμιγώς πολιτικού περιεχομένου αποφάσεις, οι οποίες σχετίζονται άμεσα με τη διαμόρφωση της κυβερνητικής πολιτικής, στο πλαίσιο των εκ του Συντάγματος εξουσιών του Υπουργικού Συμβουλίου, για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων προς στήριξη της κυπριακής οικονομίας και ως τέτοιες, κατά την εισήγηση, έχουν όλα τα χαρακτηριστικά των κυβερνητικών πράξεων. Η πλευρά της ΚΔ εισηγήθηκε επίσης ότι «το Υπουργικό Συμβούλιο είναι περιβεβλημένο με την εξουσία πολιτογράφησης αλλοδαπού, χωρίς μάλιστα κανέναν απολύτως περιορισμό. Ως εκ τούτου, κατά την εισήγηση, ακόμα και αναμφίβολα το Υπουργικό Συμβούλιο κέκτηται εκ του Συντάγματος την εν λόγω εξουσία, γεγονός που ενισχύει τη θέση ότι οι κατ’ εξαίρεση πολιτογραφήσεις είναι κυβερνητικές πράξεις». Από την άλλη, οι αιτητές, απορρίπτοντας τη θέση της Κυβέρνησης περί πράξεων αφορώντων στη διαχείριση της πολιτικής εξουσίας, αντιτείνουν ότι οι προσβαλλόμενες διοικητικές πράξεις εκδόθηκαν κατ’ εφαρμογή συγκεκριμένων νομοθετικών και κανονιστικών κριτηρίων αλλά και διοικητικής διαδικασίας, επιφέροντας δυσμενή έννομα αποτελέσματα στους ιδίους και ως εκ τούτου θα πρέπει να κριθεί ότι συνιστούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις, υποκείμενες σε αναθεωρητικό έλεγχο από το Δικαστήριο. Υποστηρίζουν επίσης ότι οι προσβαλλόμενες διοικητικές πράξεις αποσκοπούσαν αποκλειστικά στην εξυπηρέτηση οικονομικών αναγκών και ως εκ τούτου δεν εμπίπτουν σε καμία κατηγορία του διαμορφωθέντος από τη νομολογία καταλόγου των πράξεων που έχουν χαρακτηρισθεί ως κυβερνητικές, δοθέντος ότι δεν εκδόθηκαν με βάση αρμοδιότητα παρεχόμενη από το Σύνταγμα σχετική με την εξωτερική πολιτική, τις διεθνείς σχέσεις ή την εσωτερική ή εξωτερική ασφάλεια της Δημοκρατίας, ούτε αναφέρονται στη σχέση της εκτελεστικής με τη νομοθετική ή τη δικαστική εξουσία». Στην απόφασή του το δικαστήριο αναφέρει ότι «η πλευρά της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία έχει και το σχετικό βάρος απόδειξης της προδικαστικής ένστασης που εγείρει, δεν μας έχει υποδείξει συγκεκριμένη νομολογία, συμφώνως της οποίας να έχει ήδη κριθεί ότι πράξη σχετική με την κατ’ εξαίρεση πολιτογράφηση αλλοδαπών επιχειρηματιών και επενδυτών ή/και των μελών της oικογένειάς τους, ταξινομείται ήδη στον κατάλογο των κυβερνητικών πράξεων Προσθέτει ότι «ούτε το τυπικό κριτήριο που επικαλείται η καθ’ ης η αίτηση, ήτοι η ταξινόμηση των προσβαλλομένων πράξεων στις κυβερνητικές πράξεις λόγω του ότι αυτές εκδόθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο, μπορεί να γίνει αποδεκτό, λόγω του προφανούς κινδύνου κατάχρησης ή αυθαιρεσίας που ενέχει η διασύνδεση της δικαστικής προστασίας των διοικουμένων με τον τύπο μίας διοικητικής πράξης». Καταλήγει ότι «στη βάση όλων των ανωτέρω καταλήγουμε πως, στο βαθμό που με τις υπό εξέταση προσφυγές αμφισβητούνται διοικητικές πράξεις που λήφθηκαν στη βάση θεσμοθετημένων λεπτομερών κριτηρίων και διαδικασίας, κατόπιν εκτίμησης κατά περίπτωση κατά πόσον ένας αιτητής πληροί ή δεν πληροί ή έπαυσε πλέον να πληροί τα εν λόγω κριτήρια, οι εν λόγω πράξεις συνιστούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις, οι οποίες παραδεκτώς προσβάλλονται με προσφυγή συμφώνως του Άρθρου 146 του Συντάγματος. Ως εκ τούτου, η προδικαστική ένσταση απορρίπτεται και οι υποθέσεις παραπέμπονται προς εκδίκαση ενώπιον των φυσικών τους δικαστών».
